Raadgever Matthias Noorlander over: kinderen betrekken

Leer de mensen in de raad kennen in de rubriek Raadgever uit de Soester Courant. Deze week: Matthias Noorlander (GroenLinks) over hoe belangrijk kinderen zijn voor de Soester politiek. 

12 jaar en boos

In 1988 maakte ik voor het eerst kennis met de Soester politiek. Ik was 12 jaar en boos omdat het Soester Natuurbad dicht ging (wie niet...), en stuurde een brief naar het college van B&W. De dienstdoende wethouder, ik weet zijn naam even niet meer, vond dit zo bijzonder dat hij een brief terug schreef met de belofte om mij in een persoonlijk gesprek uit te leggen waarom het wél een goed idee was om het zwembad te verkopen. Die belofte is hij niet nagekomen. Overigens net als de belofte van de projectontwikkelaar om het zwembad dat erna zou worden gebouwd ook open te houden. Tot zover mijn korte politieke avontuur.

Frisse blik van buiten

Na een jaar of twintig in Den Haag te hebben gewoond ben ik sinds drie jaar weer terug in Soest. Om direct onderdeel van de gemeenteraad te mogen uitmaken is een ideale manier om opnieuw kennis te maken met de gemeente. Ik probeer daar zoveel mogelijk met de blik van een frisse nieuwkomer te kijken naar hoe de zaken hier geregeld worden. Hierbij word ik heel scherp gehouden door mijn twee tienerdochters. Vooral mijn oudste dochter is veel meer dan ik op die leeftijd bezig met hoe haar toekomst eruit ziet. Vorig jaar stond ik samen met haar in Amsterdam met veel van haar leeftijdsgenoten te demonstreren voor een leefbare toekomst. Zij zijn terecht boos en gefrustreerd over hoe politici vooral aan het praten zijn over hun toekomst en weinig doen. Met enige schaamte stond ik daar. We hebben het nu zover laten komen dat kinderen de straat op gaan om ons te vertellen dat het echt anders moet…

Cadeautje

De keuze om niet te luisteren naar de jeugd en ze niet te betrekken is er dus niet. Juist ook in Soest. Dicht bij huis worden er beslissingen genomen (of niet) die gaan over nu én de toekomst. Over of, en waar, er huizen worden gebouwd (en voor wie), over hoe en waar we zorgen voor hernieuwbare energie, of over de verkeersveiligheid. Wat dat laatste betreft hebben kinderen de gemeente allang laten weten hoe het anders moet. Zo bedachten de schoolkinderen van De Buut oplossingen over hoe het verkeer rond hun school veiliger kan zijn. Dit soort ‘ongevraagde’ participatie is een cadeautje dat direct met beide handen zou moeten worden aangepakt.

"Participatie"

In de plannen heeft de Soester politiek het heel veel over participatie. En zou ik er op kunnen vertrouwen dat als er nu een 12-jarig jochie een brief zou sturen er ditmaal geen loze belofte wordt gedaan. Ik ga daar heel kritisch op zijn in de raad. Zodat participatie niet net als duurzaamheid een inhoudsloos begrip wordt.

Matthias Noorlander, fractieassistent GroenLinks

m.noorlander@soest.nl